Ben 86/4 yaptım askerliğimi mantıksız bişey tabi ben denizciydim bir gün 12 4 devresiyiz tabi uykumuz var ben silahçı arkadaşimda köpekle nöbetçiler uyuması diye devriye atıyoruz neyse uykum geldi arkadaşa dedim bir torunun yanına gidip uyuyalım dedim gittik bir kuleye neyse toruna tembih ettikten sonra kuleye girip uyuduk neyse kapıyıda torun kitledi üzerimize neyse gecenin bir vakti kapıya biri vurdu kalktım dişarda renkli br lamba yanıyor tabi nöbetçi gitmiş yanlarına biz içerde kitli çarpıldık tabi biraz sonra assubay nöbetçi ben devriyede uyuduk diye fırça beklerken adam bize köpeğide niye içeri almadınız diye ceza verdi askerlik işte

Hayatta tek istegi idi belkide bu kendine bir sevgili bulmak saatlece onunla başbaşa vakit geçirmek .Kendine güven veren birini çok aradı özellikle onsekiz yaşında diger genç kız arkadaşları gibi heyecanlı ürperek anlatamadı aşk masallarını.Yaşadıgı yer çok küçük postmodern bir kasaba idi böyle şeyler çok laf olurdu insanlar baylırdı dedikodu yapmaya ama onun umrunda bile degildi.Çocuklugunu yaşayamamış genç bir kız ne yapabilirdiki bu kasaba hem birini sevse sevdiği insan onu sevebilecekmiydi ??.Amansız bir hastalıkla mücadele ediyordu doktorların söylediklerine gibi ömrünün son demi artık son günleri idi yaşadıları.Tıp yetersiz kaldı yapılacak hiç bir şey yoktu artık bir muciziye inamak vaktiydi belki yarın ölecekti.Kim ne yaptıysa yüzünü güldüremezdi bir sevgiliden başka zengin bir ailenin kızydıda ama nafile her şey boş .Aile büyükleri genç kızı herşeye hazırlamak için bir bir doktor arayama başladıklar tadevi bahane edecekler doktor hergün gelip gidecek genç kız kendini daha iyi hissedecekti.Derken doktoru buldular doktor genç kızın durumu iyice dinledikten sonra teklifi kabul ettin ve kızın odasına çıktı.
__Bak küçük hanım çok hasta oldugunu biliyorum hatta ömrünün çok uzun olmadıgını kabul etmiş ve anlamış oldugunu biliyorum .Ama şu bilmelisin ki seni Yaratandan ümit kesilmez .Bunu kabul etmeni ve her gece dua etmeni istiyorum .. dedi
___Ama ben hiç dua etmedim nasıl dua edilir bilmem..
___Dua etmenin bir biçimi kriteri şekli yoktur seni yaratana tüm benliğinle yalvarmaktır..dedi ve Hz musanın bir hikayesini anlatarak devam etti..
___Bir gün firavun musaya demişki yarın tümm halkı toplayalım ve hangimizin Tanrısı büyük gösterelim bir mucize sen göster bir mucizede ben demiş..Musa o kadar emin ki bir mucize göstereceginden sesini çıkarmamış bile firavunsa yarın tüm nehirleri tersine akıtacagını söylemiş.Öbür gün sabah uyandıklarında tüm nehirler tesine akmakta ..
Musa:
__ Tanrım ben senin elçinim neden bana yardım etmek yerine firavuna yardım ettin sabah uyandıgımda gördümkü nehirler tersine akıyor bu anlamak istiyorum..
İlahi bir ses (be musa sen sabahlara kadar yattın uyudun firavun ise dua etti ben dua edenin duasını kabul ederim ) demiş
Bu hikaye genç kızın çok hoşu gitmiş ve o günden sonra her gece kalkıp dua etmeye başlamış.Gel zaman git zaman doktorla o kadar iyi arkadaş olmuşlarki doktor onu tekrar hayata baglamış .Genç . kız birdenbire bir gün doktora ölürken canını almaya gelecek azrailin nasıl olacagını sormuş..
__Azrail o kadar yakışıklı ki bunu sana tarif edemem ama onu görünce belkide aşık olacagın delikanlı sanacaksın..
Aradan günle geçmiş doktor bir master için Amerikaya gitmet zorunda kalmış döndüğünde tam üç ya olmuştu.Kızı merak etti eve onu . ziyarete giitiğinde kapıyı evin hizmetçisi açtı kızı sordugunda hizmetçi onu içeri kabul etti ..
___Son nefesinde ben yanındaydım söylediği iki şeyi çok iyi hiisettim size ona dua etmesini öğretiğiniz için teşekkür etti.Her gece azrailin hayal ettiği gibi olması için dua etmiş ve doktora söyleyin azrail onun dediğinden ve benim beklediğimden çok güzelmişşşş

‘İslam’a göre hayvanı besmele ile kesmek neden şarttır’ sorusundan hareket eden bilimadamları, besmeleli ve besmelesiz kesilen etleri inceledi. İşte sonuç:

Halka ve Olaylara yazarı Osman Özsoy köşesinde kaleme aldığı Kurban ve Besmele konusunda çarpıcı tespitlerde bulundu.

: “Besmeleli etlerde her hangi bir mikroba rastlanmıyor, Besmelesiz etlerin teşhisinde ise, sürekli çoğalan, büyük ölçüde zararlı mikrop ve bakteriler tespit ediliyor” İşte osman Özsoy’un konu ile ilgili çarpıcı yazısı:

Kurban ve Besmele

Kurban kesimi konusunda okuduğum ilginç bir araştırmanın sonuçlarını sizlerle paylaşmak için, uzun zamandır bekliyordum. Nitekim o gün geldi çattı. 2 gün sonra bayram. İmkanı olan Müslümanlar Perşembe günü kurbanlarını kesecekler. Gelelim ilginizi çekeceğini düşündüğüm araştırmaya.

Çeşitli üniversitelerde görev yapan ve tıbbın farklı alanlarında uzman olan 30 profesörden oluşan bir araştırma grubu, besmeleyle kesilen hayvan etleriyle, besmelesiz kesilen hayvan etleri arasında herhangi bir fark olup olmadığını ortaya koymak amacıyla laboratuar ortamında deneysel incelemeler yapıyorlar.

Besmelenin sırrı …

Bilim adamları, hayvan kesimi sırasında dinen yerine getirilmesi zaruri olan ‘Bismillah, Allahu Ekber’ sözünün kesilen etler üzerindeki herhangi bir etkisi olup olmadığını araştırınca şaşırtıcı sonuçlarla karşılaşıyorlar.

Araştırmanın metot ve tekniği konusunda bilgi veren Şam Üniversitesi Eczacılık Fakültesi Dekanı Prof. Dr. Nebil Şerif; ‘Besmele ile kesilen kuş cinsi hayvan, sığır ve küçük baş hayvanların etlerinden ve besmelesiz kesilen aynı cins hayvanların etlerinden ayrı ayrı nûmuneler alarak özel laburatuvarlarda uzun süreli mikroskobik incelemeler yaptıklarını söylüyor.

Sonuçta, Besmele ile kesilen hayvan etlerinin numunelerinin açık kırmızı gül rengini aldığı, besmelesiz kesilen et nûmunelerinin ise, siyaha yakın koyu kırmızı bir renge büründüğünü görülüyor.

Şaşırtan sonuç …

Prof. Şerif ayrıca, Besmeleli etlerde her hangi bir mikroba rastlamadıklarını, Besmelesiz etlerin teşhisinde ise, sürekli çoğalan, büyük ölçüde zararlı mikrop ve bakteriler tespit edildiğini söylüyor. Besmelesiz kesilen etlerin dokularındaki kanlarda iltihaplı akyuvarlar ve alyuvarlar tespit edilirken, Besmele ile kesilen etlerin dokularında ise, buna benzer herhangi bir sonuca rastlanmadığı tespitinde bulunuluyor.

Araştırmada yer alan bilim adamlarında Dr. Abdulkadir Dirani: ‘Kuran’da; Allah adı zikir edilmeden kesilen hayvan etini yemeyin’ şeklindeki İlahi emre rağmen; hayvan kesiminde kimi zaman besmelenin ihmal edilmesi, bizleri bu konuyu bilimsel olarak araştırmaya sevk etti. Besmele ve tekbir ile hayvan kesimi konusunu araştırmaya başlarken, ekipteki bazı arkadaşlar konuya baştan soğuk baktılar. Ancak araştırmalar sırasında her safhada çarpıcı sonuçlar ortaya çıkınca, ekibin konuya olan ilgisi de artmaya başladı.

Besmele ve tekbirle kesilen hayvan etlerinde, Besmelesiz kesilen hayvan etlerinin aksine, et dokularında kan ve mikropların bulunmaması, besmelenin büyük bir mucizesi olarak karşımıza çıktı’ şeklinde görüşlerini dile getiriyor.

Araştırmayı yürüten grup adına Kuveyt Haber Ajansına açıklama yapan Prof. Dr. Halid Halave ise, laboratuar ortamında yapılan deneylerde, besmelesiz kesilen sığır, küçük baş ve kuşların et dokularında pıhtılaşmış kan, çoğalmaya müsait bakteri ve mikroplar tespit edilirken, besmele ile kesilen hayvan et dokularında ise kan, mikrop ve bakterilere rastlanmadığını ifade etmiş.

Kesim farkı …

Aynı üniversitenin Veteriner Fakültesi Et Sağlığı Bölümü Profesörlerinden Fuad Nima; ‘Dünyanın birçok ülkesinde uygulanan, hayvanların uyuşturularak öldürülmesi işlemi sırasında kanın vücutta kalması, bu tür etlerin daha çabuk bozulmasına neden oluyor. Halbuki, kesim anında çekilen besmele ve tekbirin, hayvana yaptığı tesir ve heyecanın, hayvan organ ve adalelerinde meydana getirdiği hareketin kanın azami miktarda dışarıya atmasına yol açtığını ve hayvanların daha az eziyet çektiğini tespit ettiklerini belirtiyor.

Köyün birinde bir yaşlı adam varmış. Çok fakirmiş ama Kral bile onu kıskanırmış…Öyle dillere destan bir beyaz atı varmış ki, Kral bu at için ihtiyara nerdeyse hazinesinin tamamını teklif etmiş ama adam satmaya yanaşmamış.. “Bu at, bir at değil benim için; bir dost, insan dostunu satar mı” dermiş hep. Bir sabah kalkmışlar ki,at yok. Köylü ihtiyarın başına toplanmış: “Seni ihtiyar bunak, bu atı sana bırakmayacakları, çalacakları belliydi.Krala satsaydın, ömrünün sonuna kadar beyler gibi yaşardın.Şimdi ne paran var, ne de atın” demişler…İhtiyar: “Karar vermek için acele etmeyin” demiş.”Sadece at kayıp” deyin, “Çünkü gerçek bu.Ondan ötesi sizin yorumunuz ve verdiğiniz karar.Atımın kaybolması, bir talihsizlik mi, yoksa bir şans mı? Bunu henüz bilmiyoruz. Çünkü bu olay henüz bir başlangıç.Arkasının nasıl geleceğini kimse bilemez.” Köylüler ihtiyar bunağa kahkahalarla gülmüşler.Aradan 15 gün geçmeden at, bir gece ansızın dönmüş…Meğer çalınmamış, dağlara gitmiş kendi kendine.Dönerken de, vadideki 12 vahşi atı peşine takıp getirmiş.Bunu gören köylüler toplanıp ithiyardan özür dilemişler.”Babalık” demişler, “Sen haklı çıktın. Atının kaybolması bir talihsizlik değil adeta bir devlet kuşu oldu senin için, şimdi bir at sürün var..” “Karar vermek için gene acele ediyorsunuz” demiş ihtiyar. “Sadece atın geri döndüğünü söyleyin.Bilinen gerçek sadece bu. Ondan ötesinin ne getireceğini henüz bilmiyoruz. Bu daha başlangıç.Birinci cümlenin birinci kelimesini okur okumaz kitap hakkında nasıl fikir yürütebilirsiniz?” Köylüler bu defa açıkçn ihtiyarla dalga geçmemişler ama içlerinden “Bu herif sahiden gerzek” diye geçirmişler…Bir hafta geçmeden, vahşi atları terbiye etmeyeçalışan ihtiyarın tek oğlu attan düşmüş ve ayağını kırmış. Evin geçimini temin eden oğul şimdi uzun zaman yatakta kalacakmış. Köylüler gene gelmişler ihtiyara.”Bir kez daha haklı çıktın” demişler. “Bu atlar yüzünden tek oğlun, bacağını uzun süre kullanamayacak. Oysa sana bakacak başkası da yok.Şimdi eskisinden daha fakir, daha zavallı olacaksın” demişler. İhtiyar “Siz erken karar verme hastalığına tutulmuşsunuz” diye cevap vermiş.”O kadar acele etmeyin. Oğlum bacağını kırdı.Gerçek bu. Ötesi sizin verdiğiniz karar. Ama acaba ne kadar doğru. Hayat böyle küçük parçalar halinde gelir ve ondan sonra neler olacağı size asla bildirilmez.” Birkaç hafta sonra, düşmanlar kat kat büyük bir ordu ile saldırmış. Kral son bir ümitle eli silah tutan bütün gençleri askere çağırmış. Köye gelen görevliler, ihtiyarın kırık bacaklı oğlu dışında bütün gençleri askere almışlar. Köyü matem sarmış. Çünkü savaşın kazanılmasına imkân yokmuş, giden gençlerin ya öleceğini ya da esir düşeceğini herkes biliyormuş. Köylüler, gene ihtiyara gelmişler… “Gene haklı olduğun kanıtlandı” demişler. “Oğlunun bacağı kırık ama hiç değilse yanında. Oysa bizimkiler, belki asla köye dönemeyecekler. Oğlunun bacağının kırılması, talihsizlik değil, şansmış meğer…” “Siz erken karar vermeye devam edin” demiş, ihtiyar. “Oysa ne olacağını kimseler bilemez. Bilinen bir tek gerçek var. Benim oğlum yanımda, sizinkiler askerde… Ama bunların hangisinin talih, hangisinin şnssızlık olduğunu sadece Allah biliyor.”

Lao Tzu, öyküsünü şu nasihatla tamamlamış:

“Acele karar vermeyin.Hayatın küçük bir dilimine bakıp tamamı hakkında karar vermekten kaçının. Karar; aklın durması halidir.Karar verdiniz mi, akıl düşünmeyi, dolayısı ile gelişmeyi durdurur.Buna rağmen akıl,insanı daima karara zorlar. Çünkü gelişme halinde olmak tehlikelidir ve insanı huzursuz yapar.Oysa gezi asla sona ermez. Bir yol biterken yenisi başlar.Bir kapı kapanırken, başkası açılır.Bir hedefe ulaşırsınız ve daha yüksek bir hedefin hemen oracıkta olduğunu görürsünüz.”